Dimitri Verhulst

Dimitri Verhulst (1972) werd bekend met De helaasheid der dingen (2006), een roman over een jongen die opgroeit tussen zijn drinkende ooms in een Vlaams dorp. Het boek werd een groot succes in Vlaanderen en Nederland en werd verfilmd door Felix Van Groeningen. Verhulst schrijft met een mengeling van rauwheid, humor en tederheid over de zelfkant van de samenleving.

Leven

Dimitri Verhulst werd op 2 oktober 1972 geboren in Aalst. Zijn jeugd verliep moeilijk; een deel ervan bracht hij door in een jeugdinstelling, ervaringen die later doorklinken in zijn werk. Hij debuteerde in 1999 met de verhalenbundel De kamer hiernaast, die werd genomineerd voor de NRC-prijs.

Zijn eerste roman, Niets, niemand en redelijk stil, verscheen in 2001. In 2003 volgde Problemski Hotel, over het leven in een Belgisch asielcentrum, dat in verschillende talen werd vertaald. De doorbraak kwam met De helaasheid der dingen (2006). Daarna schreef hij in snel tempo verder, onder meer Godverdomse dagen op een godverdomse bol (2008), dat de Libris Literatuur Prijs 2009 won, en De laatkomer (2013). Recentere romans zijn Hebben en zijn (2022) en Bechamel Mucho (2024).

Stijl en thema's

Verhulst schrijft spreektalig, ritmisch en met een scherpe, vaak zwarte humor. Hij heeft een talent voor beeldende vergelijkingen en lange, opgezweepte zinnen, maar weet ook stil en ontroerend te zijn. Zijn werk is soms provocerend en schuurt bewust tegen de goede smaak aan.

Hij schrijft over mensen aan de onderkant: alcoholisten, asielzoekers, verlaten kinderen, ouderen in een rusthuis. Hij romantiseert die mensen niet, maar toont wel hun waardigheid en hun humor. In De helaasheid der dingen zijn de ooms van de jonge verteller zuipers en losers, maar ook warm en loyaal. In De laatkomer doet een oudere man alsof hij dement is om aan zijn huwelijk te ontsnappen. Godverdomse dagen op een godverdomse bol is een ironische, vaak brutale hervertelling van de geschiedenis van de mensheid.

Belangrijkste werken

De helaasheid der dingen won de publieksprijs van de Gouden Uil, Humo's Gouden Bladwijzer en De Inktaap. De film van Felix Van Groeningen werd in 2009 geselecteerd voor de Quinzaine des Réalisateurs in Cannes. De laatkomer kreeg de Young Europeans Prize for Literature. Meer over de Libris Literatuur Prijs lees je bij de literaire prijzen.

Waar begin je?

• Instappen: De helaasheid der dingen. Grappig en ontroerend, en een van de meest gelezen Vlaamse romans van deze eeuw.
• Maatschappelijk: Problemski Hotel, kort en scherp over het leven in een asielcentrum.
• Licht en wrang: De laatkomer, over ouder worden en het huwelijk.
• Ambitieus: Godverdomse dagen op een godverdomse bol, voor wie houdt van satire op groot formaat.

De verhalen van Verhulst over de Vlaamse onderkant sluiten aan bij die van zijn oudere stadsgenoot Louis Paul Boon. Zijn boeken zorgen in leesclubs vaak voor levendige discussie, omdat lezers zijn rauwe stijl heel verschillend ervaren.

Dimitri Verhulst in de bibliotheek

Zijn boeken staan in vrijwel elke bibliotheek in Vlaanderen en in de meeste Nederlandse bibliotheken. De helaasheid der dingen is vaak in meerdere exemplaren aanwezig, omdat het veel voor school wordt gelezen. Digitaal kun je zijn werk lenen via e-books lenen bij de online bibliotheek; zijn ritmische, spreektalige proza leent zich ook goed voor een luisterboek.

Veelgestelde vragen

Waar gaat De helaasheid der dingen over?

Over de jonge Gunther Strobbe, die opgroeit bij zijn grootmoeder, samen met zijn vader en drie ooms, in het dorp Reetveerdegem. De mannen drinken en zijn werkloos, maar er is ook veel liefde en humor.

Is De helaasheid der dingen verfilmd?

Ja, in 2009 door Felix Van Groeningen. De film werd vertoond in de Quinzaine des Réalisateurs in Cannes.

Welke prijzen won Dimitri Verhulst?

Onder meer de Libris Literatuur Prijs (2009) voor Godverdomse dagen op een godverdomse bol, en voor De helaasheid der dingen de publieksprijs van de Gouden Uil, Humo's Gouden Bladwijzer en De Inktaap.

Is De helaasheid der dingen autobiografisch?

Het boek is sterk geïnspireerd op Verhulsts eigen jeugd, maar het is een roman. Hij gebruikt eigen ervaringen als basis en vergroot ze uit.